கிண்டல்

* (பெ) கேலி, பரிகாசம், நிந்தனை உட்புகுந்து கிளறுதல்

form three gerund of கிண்டு (kiṇṭu, “to stir, probe, ridicule”). ridicule, banter; the act of making fun of someone stirring, setting one to do some mischief